Degu kao porodični ljubimac – društven, dnevni i znatiželjan

Degu je simpatičan, izrazito živahan glodar koji dolazi iz Čilea gde se u današnje vrijeme istrebljuje jer je velika štetočina. Kako degui imaju smanjenu mogućnost varenja šećera, vrlo su skloni dijabetesu. U Sjevernoj Americi i Evropi, korišćeni su kao labaratorijske životinje, za ispitivanja vezana za dijabetes. vijeka postaju kućni ljubimci. Deguu je potrebno puno kretanja, pa mu je potrebno obezbijediti veliki kavez čije bi dimenzije trebale da budu najmanje 100 x 60 x 60 cm.

Takođe, kavez bi trebao da bude od žice ili stakla jer plastiku lako pregrize. Osim posuda za hranu i vodu, u kavez stavite točak ( čiji prečnik ne bi smije biti manji od 25 cm,), grane (na koje se može penjati) i različite igračke. Takođe, u kavez stavite i posudice sa pijeskom, jer degu obožava da se kupa u njemu. Osim zabave, pijesak koriste za čišćenje krzna. Degu ima svjetlo smeđu boju dlake, njegov rep čini i 1/3 pa čak i 2/3 njegove ukupne dužine tijela.

Kada hodaju rep drže uspravno, a kada se penju njime se služe kako bi održali ravnotežu. Povlačenje degua za rep strogo je zabranjeno, jer može doći do odbacivanja repa. Karakterišu ga krupne crne oči i velike, istaknute i zaobljene uši. Degu veoma dobro čuje i reaguje i na najtiši zvuk. Vid mu je odličan, tako da može vidjeti i UV sunčeve zrake. Zubi glodnjaci su lijepe narandžaste boje zbog apsorpcije hlorofila iz biljne hrane. Periode velike aktivnosti smijenjuju periodi odmaranja i spavanja.

Degu je veoma radoznao i brzo prihvata društvo ljudi. Izrazito je socijalna životinja i teško podnosi život kao jedinka. Može postati apatičan ili čak uginuti iz tog razloga. Zbog toga mu treba posvetiti mnogo pažnje i čuvati u terarijumu zajedno nekoliko ženki iste starosti ili mužjaka i nekoliko ženki. U formiranoj grupi funkcioniše hijerarhijski odnos. Jednu degu porodicu može sačinjavati oko deset životinja. Degu se brzo pripitomi, uzima hranu iz ruke i dozvoljava da se nosi i mazi.

Prilikom uzimanja, degu se ne smije hvatati za rep, jer ima mogućnost da odbaci dio repa. Rep koji pukne, više nikada ne izraste, ne regeneriše se. Uspravljen na zadnje noge, degu često osmatra okolinu da bi na vrijeme uočio potencijalnu opasnost ili uhvatio zvuk koji je nagoviještava.