Prerijski pas – glasni stražar velikog podzemnog grada

To su glodari veličine malih kunića (30-40 cm) uključujući i mali rep. Nazvani su prerijskim psima, prema glasovima koje ispuštaju, a koji su nalik psećem lavežu. Naseljavaju ravnice Sjeverne Amerike. Ove životinjice pasu travu na površini kuda lutaju i drugi stanovnici tog područja (kojoti, divlje mačke, tvorovi, jastrebovi..) koji bi sa zadovoljstvom pojeli prerijskog psa, ako bi im se za to ukazala prilika.

Zbog toga su prerijski psi razvili vrlo djelotvornu odbranu koja je zasnovana na efikasnom društvenom sistemu organizacije. Oni grupno žive u velikim podzemnim naseljima, u kojima ima i po hiljadu jedinki. Svaki "grad" je podjeljen u niz manjih zajednica sa otprilike tridesetak životinja koje se međusobno dobro poznaju, te mnoge od njih imaju neposredno povezane jazbine. Ove životinje ne samo što mogu da dignu uzbunu, već daju prilično precizan opis nadolazeće opasnosti.

Prerijski psi ispuštaju različite krike u zavisnosti od toga da li im se približava drugi prerijski pas, čovJek, orao ili kojot. Putem određenih varijacija preciziraju stas, oblik pa čak i boju pretećeg subjekta. Crnorepi prerijski pas većinom jede travu koja tokom ljeta može sačinjavati i više od 75 % njegove ishrane. Vrsta trave se mijenja tokom godina. Ponekad jede grmlje, podzemno korijenje, posebno tokom zime, manje životinjice poput skakavca, te izmet američkog bizona..

Manje zajednice imaju uvijek nekoliko članova na tzv.stražarskoj dužnosti. Oni sjede na humci iskopane zemlje, kraj ulaza u jazbinu, odakle mogu najbolje vidjeti šta se oko njih događa. Ako jedan spazi neprijatelja, oglasiće se nizom zvižduka kojima će ostali članovi zajednice razumjeti značenje. Za svaku vrstu grabljivca imaju svojevrstan zov, tako da svi znaju ne samo da im prijeti opasnost, već i koliko je ozbiljna.

Zov upozorenja kojeg proizvodi "stražar" ponavljaju ostali u blizini, pa se on širi čitavim gradom i tako su svi na oprezu. Stanovnici ne biježe odmah, već zauzimaju strateške položaje u blizini svojih rupa. Sa tog mjesta, uspravljeni na zadnjim nogama zure u uljeza, prateći pomno svaki njegov pokret.

Kada npr.kojot trčkara kroz njihovu teritoriju, uzbuna se širi od zajednice do zajednice pa ga dočekuje čvrsto i bijesno piljenje prerijskih pasa, koji ga preteći prate sve dok ne stigne u neposrednu blizinu, a onda u trku nestaju svi u svoje jazbine. Društveni život prerijskog psa nije ograničen samo na odbranu. Odrasli, koji sjede izvan jazbine, objavljuju svoje pravo vlasništva još jednim u nizu zvižduka, popraćenog malim skokom u vis.

Za vrijeme sezone parenja članovi zajednica veoma su bliski i brane svoje granice od svakog napadača. Polno sazrijevaju sa tri godine, a godišnje imaju 1-6 mladih koji se rađaju slijepi i bez dlake. Kada se završi vrijeme "napetosti", opuštaju se, tumaraju po teritoriji i zalaze u područja jedni drugima.